Sýnir færslur með efnisorðinu skila. Sýna allar færslur
Sýnir færslur með efnisorðinu skila. Sýna allar færslur

sunnudagur, 18. september 2011

Varið ykkur á 365 miðlum

Í siðasta mánuði sagði ég upp áskriftinni minni að Fjölvarpinu. Ástæðan var mjög algengar digital truflanir (jafnvel á 5 – 10 sekúntna fresti) auk þess sem einstakar rásir voru að detta út í 2 – 3 tíma og upp í nokkra sólarhringa, sem er mjög pirrandi sérstaklega þegar það gerist í miðri bíómynd.

Ég skilaði myndlyklinum til Vodafón og hringdi í 365 og sagði upp áskriftinni. Þetta var 20. Júlí og mér var sagt að krafan fyrir ágúst væri farinn frá þeim til VISA og þeir gætu ekki stoppað hana.

Ég hafði samband við þjónustufulltrúa hjá Landsbankanum og bað um að krafan yrði stöðvuð. Það var einhverjum vandkvæðum bundið svo þjónustufulltrúinn ráðlagði mér að láta þessa kröfu fara í gegn og fá hana síðan endurgreidda hjá 365 í ágúst.

Ég hringdi svo í 365 um miðjan ágúst, en nei. Þjónustufulltrúinn sagði „hvað veit ég nema þú sért með annan afruglara“. Ég bað hann að kíkja á það hjá sér í tölvunni hvort ekki væri búið að loka áskriftinni minni og sagði hann svo vera en fór svo að tala um skilmála. Það yrði að segja upp áskriftinni fyrir 11. dag mánaðar. Ég reyndi að finna skilmálana frá því ég gerði samning um áskriftina árið 2004, það eru auðvitað þeir skilmálar sem gilda, en fann ekki.

Hafði aftur samband við þjónustufulltrúa hjá Landsbankanum til að freista þess að hindra að greiðslan færi til 365. Þjónustufulltrúinn, Guðrún heitir hún, kunni engin ráð en bauðst til að hringja til VISA og kanna málið. Hún hringdi í mig nokkrum mínútum síðar og sagði að hún hefði strax fengið þau svör að þetta væri ekki hægt og sagði að hjá VISA væri auðheyrt að þetta vandamál með 365 væri vel þekkt. Það eru því líkur á að ég þurfi að sæta því að borga 365 fyrir þjónustu sem ég get ekki og vil ekki nota. Þó að þessi 5000 kall skipti litlu máli þá er það skítt að fyrirtæki beiti svona bolabrögðum gagnvart viðskiptavini til margra ára.

Ég keypti áskrift að sambærilegum stöðvapakka frá Skjáheimi (Skjáreinn og síminn) á sama verði og Fjölvarpið (áskrift + myndlykill), þrátt fyrir að hjá Skjáheimi fæ ég miklu fleiri stöðvar og allar helstu stöðvar með seinkunarrás(+). Og þvílíkur munur á myndgæðum enda sent í gegnum símalínu meðan Fjölvarpið fer í gegnum loftnet.

Svona stöðvapakkar, þar sem allir geta fundið eitthvað við sitt hæfi, eru nauðsyn á hverju heimili. Munið bara að kaupa hann ekki hjá 365, þið munuð sjá eftir því.

Kv/Ásbjörn.

miðvikudagur, 5. janúar 2011

Innleggsnóta eða endurgreiðsla?

Kveikjan af þessum skrifum eru kaup sem ég gerði í ónefndri tækjaverslun
útí Ameríku í sumar. Ég var beðinn um að kaupa ljósgrænan ipod touch af
systur minni. Mér varð á og keypti óvart bláan ipod touch. Þegar ég kom í
búðina sem seldi mér vöruna var mér sagt að því miður ættu þeir ekki til
ljósgrænan ipod. Andskotinn, hugsaði ég með mér. Sit ég þá uppi með 30.000
króna inneignarnótu í einhverri tækjabúð sem ég get ekki notað á næstunni.
(ATH: Þetta var ekki apple store heldur önnur búð).
Þegar ég hafði bitið í vör mína og ætlaði að sætta mig við tapið spurði
afgreiðslumaðurinn hvernig ég vildi fá endurgreiðsluna. Ég var hvummsa og
spurði hvort ég hefði val. Já sagði hann. Þú getur valið hvort þú vilt fá
peninginn til baka, inneignarnótu, aðra vöru eða endurgreitt inná
greiðslukort. Ég valdi peninginn og fór þarna út sæll og glaður.
Þegar ég kom heim ákvað ég að gera smá tilraun. Ég fór í nokkrar verslanir
á höfuðborgarsvæðinu eingöngu í þeim erindagjörðum að versla vörur til að
skila næsta dag. Ég sé ekkert athugavert við þetta, vörurnar voru í
upprunalegum umbúðum og ég var með kvittun með mér í öllum tilvikum.
Niðurstöður voru sláandi. Allar verslanir nema tvær bjóða eingöngu uppá
innleggsnótu. Ég ætla ekki að segja hvaða búðir bjóða uppá innleggsnótu en
þær búðir sem bjóða uppá endurgreiðslu eru verslanir Elko og Toys r us.
(Mér skilst að Ikea geri það líka ef þú ert með kvittun og varan er í
upprunalegum umbúðum)
Hver hefur réttinn hérna? Auðvitað ætti neytandinn að hafa réttinn og
valið um það hvernig hann vill fá endurgreitt ef hann hefur ekki þörf eða
not fyrir vöruna og uppfyllir öll skilyrði fyrir vöruskilum. En því miður
er það ekki svo á Íslandi í dag. Það virðist hafa skapast sú hefð í
íslenskum verslunum að skikka neytendur til að versla við ákveðnar
verslanir einkum ef viðkomandi fær hlutinn að gjöf þá ertu neyddur til að
versla við ákveðið fyrirtæki. Þú átt að hafa val um það hvar þú vilt
versla og hvað þú vilt versla en því miður er það ekki svo á Íslandi í
dag.
Er ekki kominn tími á breytingar?
Nafnleysingi

miðvikudagur, 29. desember 2010

Að skila skóm í Útilífi

Ég var að koma úr Kringlunni þar sem ég skilaði einni gjöf sem hún móðir mín gaf mér, en það voru Viking lágir gönguskór, inn í búðini stóð 18.990kr sem verð á skónum...
Ég ákvað að skila þeim og fékk því innleggsnótu, og á henni kemur fram að inneign mín sé 15.192 kr var nú ekkert að taka neitt rosa eftir þessu fyrr en ég tók miðan upp er heim var komið...
þá er þetta sett upp að varan kosti 18.990 kr og svo kemur eithvða sem mér sýnist ekki vera neitt annað en þjófnaður.... og þeir kalla á sneplinum Línuafsláttur upp á 3.798 kr.
Ég á nú efitr að tékka hvað hún mamma borgaði fyrir skóna, en mér fynst það nú ansi ríflega ef að búðin sé að taka hátt í 4 þúsund krónur fyrir það eina að geyma peningana mína...
Væri gaman að vita ef að fleiri hafa lent í þessu eða fá svör frá versluninni um hvað þessi línuafsláttur til þeirra sé.... en þetta var í Útilíf í Kringlunni.
Með kveðju, Kristján R