Niðurlæging í bíó

Afhverju er oft hálfgerður bömmer að fara í bíó á Íslandi? Fyrst náttúrlega auglýsingafargan í 20 mín og svo oft allskonar rugl á sýningunni. Myndin ekki í fókus, alltof lágt stillt, allt í rugli með textann eða meira að segja að það er ekki slökkt í salnum (hér greinir kvikmyndagagnrýnandinn Haukur Viðar Alfreðsson frá ömurlegri reynslu í Kringlubíói, sem að hans mati er lélegasta bíó landsins).

Maður er að borga sig inn og því er lágmark að bíóin hafi basic hluti í lagi. Eins og að slökkva í salnum þegar myndin hefst!

Svo er annað mál – sem bíóin bera litla eða enga ábyrgð á - að sumir bara kunna ekki að fara í bíó. Eru blaðrandi saman út alla myndina (kannski búnir að gleyma að þeir eru ekki heima í stofu), eða talandi í farsíma og sms-andi lon og don. Lenti í þessu um daginn að síminn hjá einni í næstu röð hringdi og hún byrjaði að tala í símann (í stað þess að slökkva bara eins og hún hefði átt að gera - Hæ, heyrðu ég er í bíó og get ekki talað... Hvað segirðu? Bla bla bla...)

Fokking óþolandi!
Dr. Gunni