Systir mín var á ferðalagi í óbyggðum fyrir stuttu síðan. Í Hrauneyjum er veitingarekstur eins og flestum er kunnugt og pantaði hún sér kjötsúpu sem kom ásamt einni brauðsneið, þurri, en ekkert kjöt var sjáanlegt í súpunni,.
Hún lét sér þetta þó vel líka og súpan var í sjálfu sér ágæt svo langt sem það náði, en dýrt fannst henni drottins orðið þegar reikningurinn birtist: Tvö þúsund krónur kostaði dýrðin. Sjálf borðaði ég kjötsúpu- með kjöti í og nógu af brauði með, í Borganesi, fyrr í sumar, á stað sem hefur haft þessa ágætisfæðu á matseðli sínum til margra ára, og greiddi ég fyrir hana tæpar ellefu hundruð krónur og fannst það mjög sanngjarnt.
Kannski gestgjafinn í Hrauneyjum noti evrur í sínum útreikningum, þó manni finnist krónur passa betur fyrir okkur Íslendinga enn sem komið er.
Er sammála öðrum sem hafa tjáð sig hér á síðunni um að íslensk vara í verslunum er allt of dýr og fólk kinokar sér við að kaupa hana og velur fremur innfluttar vörur. Finnst kaupmönnum ekkert athugavert við það ? Að íslenskt hækki meira en erlent er ekki eðlilegt í dag. Þeir ættu að skammast sín.
Edda
Sýnir færslur með efnisorðinu Hrauneyjar. Sýna allar færslur
Sýnir færslur með efnisorðinu Hrauneyjar. Sýna allar færslur
miðvikudagur, 2. september 2009
laugardagur, 1. ágúst 2009
Okur í Hrauneyjum
Í anda þeirrar samkenndar sem ég taldi að kreppan hefði skapað ákvað ég í vor að ferðast í framtíðinni meira innanlands og styrkja íslenskt, en eftir því sem ég rekst oftar á okurstarfsemi íslenskrar ofurgræðgi verð ég fráhverfari þeirri hugmynd.
Um daginn eftir Sprengisandstúrinn komum við svöng og þreytt við í Hrauneyjum og ætluðum að fá okkur að borða. Í boði var súpa og salatbar á litlar 2200 krónur, sem hefði hugsanlega verið hægt að réttlæta ef salatbarinn hefði til dæmis innihaldið eitthvað ríkulegra en þessar þrjár tegundir af pasta út á kálið. Það þarf náttúrlega ekki að orðlengja að út fórum við án þess að fá okkur að borða.
Ef ferðamannaiðnaðurinn ætlar að halda áfram að haga sér svona þá er eins víst að:
a. Ferðamönnum fjölgi ekkert þar sem það er ekkert ódýrara á íslandi en annarsstaðar þrátt fyrir hagstætt gengi
b. Íslendingar kjósi heldur að borga okurverð fyrir salatið sitt í útlöndum.
http://bibbasvala.blogcentral.is/
Um daginn eftir Sprengisandstúrinn komum við svöng og þreytt við í Hrauneyjum og ætluðum að fá okkur að borða. Í boði var súpa og salatbar á litlar 2200 krónur, sem hefði hugsanlega verið hægt að réttlæta ef salatbarinn hefði til dæmis innihaldið eitthvað ríkulegra en þessar þrjár tegundir af pasta út á kálið. Það þarf náttúrlega ekki að orðlengja að út fórum við án þess að fá okkur að borða.
Ef ferðamannaiðnaðurinn ætlar að halda áfram að haga sér svona þá er eins víst að:
a. Ferðamönnum fjölgi ekkert þar sem það er ekkert ódýrara á íslandi en annarsstaðar þrátt fyrir hagstætt gengi
b. Íslendingar kjósi heldur að borga okurverð fyrir salatið sitt í útlöndum.
http://bibbasvala.blogcentral.is/
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)