Málið er þannig að ég fór í Hljóðfærahúsið þann 22. ágúst til að kaupa ákveðna gerð af stúdíómonitorum (hátölurum) sem mér hafði verið sagt í gegnum síma að væri til. Þegar á staðinn kom, kom í ljós að þessir monitorar voru ekkert til. Hvaðan sá sem svaraði símtali mínu fékk sínar upplýsingar veit ég ekki. Reyndar vildi svo heppilega til að það fannst eitt stykki eftir allt saman.
Nú hefur stereo-hlustun verið standard í 40+ ár, þannig að ég þurfti að sjálfsögðu einn hátalara til. Var mér sagt að það væri sending á leiðinni sem innihéldi það sem ég girntist, og að hún yrði komin í lök sömu viku. Mér væri því óhætt að ganga frá kaupum á tveimur stykkjum og sækja svo hátalarann sem upp á vantaði þegar hann kæmi í hús innan fárra daga.
Í lok vikunnar hringi ég, bara til að vera viss um að planið hefði staðist. Nei nei, þetta hafði þá verið einhver misskilningur, umrædd sending kæmi ekki fyrr en í lok vikunnar á eftir. (Hvar sá sem sagði annað fékk sínar upplýsingar veit ég ekki. Mig minnir reyndar að það hafi verið sami maðurinn.) Jæja, ég læt mig hafa það. Viku síðar hringi ég í þá til að kanna stöðu mála. Þá kemur í ljós að umræddir hátalarar voru ekkert í þessari sendingu. Á hverju fyrri fullyrðingar voru byggðar veit ég ekki.
Nú voru semsagt liðnar tvær vikur, einni viku umfram það sem upphaflega var lofað. Gott og vel. Hversu mikið lengur þarf ég að bíða eftir þessum hátalara sem ég er búinn að borga fyrir? Jú, það var önnur sending á leiðinni sem ætti að innihalda umrædda vöru. Annað kemur svo á daginn. Að vita innihald sendinga þarfnast greinilega skyggnigáfu, sem greinilega enginn starfsmaður Hljóðfærahússins býr yfir, því miður.
Þegar hér er komið sögu þá er ég farinn að gera mér grein fyrir að þetta eigi eftir að taka töluverðan tíma, og ég nenni ekki að hlusta á tónlistina mína úr einum hátalara til lengdar. Því bið ég Hljóðfærahúsið um að lána mér tvo monitora/hátalara af annarri gerð þar til sá sem ég bíð eftir kemur loks í hús. Þetta geri ég í gegnum síma. Starfsmaðurinn segist ætla að kanna hvað hann eigi til að lána mér og hringja svo til baka. Það gerir hann ekki.
Næsta dag mæti ég því á staðinn og heimta vinsamlegast mína lánshátalara. Þá fæ ég, ekki málið. Þeir sem ég bíð eftir eru svo í pöntun og ættu að vera komnir innan örfárra vikna.
Þremur vikum seinna hringi ég enn og aftur (aldrei hringja þeir í mig) til að athuga stöðuna. Jú, þessir hátalarar eru rétt ókomnir og ættu að detta inn í vikunni á eftir, þ.e. þeirri viku sem þetta er skrifað.
Í dag, á miðvikudegi, hringi ég aftur í þá. Nú er sagt að sendingin verði komin á föstudaginn eða í byrjun næstu viku. Ég andvarpa, en ókei. En þá kemur að auki í ljós að eftir allar þessar vikur og öll þessi símtöl þá finnst ég ekki á lista í kerfinu hjá þeim! Var nafnið mitt og símanúmer bara hripað á einhvern post-it miða sem var klesst einhversstaðar og lenti svo í ruslinu?
Topp þjónusta alveg. Topp þjónusta. Mikið vona ég innilega að þessar græjur bili ekki á ábyrgðartímanum, ef það gerist þá sé ég fram á svipað vesen.
Þess má geta að Tónastöðin virðist ekkert betri í því að vita í hvaða viku sendingar koma eða hvað er í þeim. Greinilega miklir leyndardómar í þessum bisness og þykir ekki forgangsatriði að gefa viðskiptavinum réttar upplýsingar.
Kveðja,
Kári