Síminn okrar á rafhlöðu

Ég þarf að kaupa nýja rafhlöðu í farsímann minn. Hún heitir Sony Ericsson BST-37. Síminn selur hana á 6.490 krónur! Sömu rafhlöðu má fá hjá Símabæ á 2.990 kr. Síminn okrar þarna, greinilega í því skyni að fá fólk til þess að kaupa nýjan síma í stað nýrrar rafhlöðu. En það er eins með gamlan síma og nýjan, hann getur týnst í dag eða orðið ónýtur af einhverjum ástæðum en hann getur líka enst í nokkur ár. Það er ekki endilega betra að kaupa nýjan.
Bestu kveðjur,
Pétur Halldórsson

Vodafone okur í Ameríku

Í kjölfar fréttar um verðskrár á farsímamarkaði þá sendi ég póst á fréttastofu RÚV um samskipti mín við Vodafone í kjölfar ferðalags til Bandaríkjanna, en verðskrá félagsins í Bandaríkjunum er alveg svívirðileg. RÚV hefur ekki gert neitt með þetta, en ég tel þetta eiga erindi til almennings.
Ég átti í samskiptum við Jóhann Másson framkvæmdastjóra fyrirtækjasviðs hjá Vodafone vegna þessa, en hann hafði lítinn áhuga á því að breyta stöðunni.
Samskipti okkar hófust eftir að ég fékk reikning vegna farsímanotkunar í Bandaríkjunum. Mér þótti fátt um skýringar Jóhanns, einkum þegar litið er til samanburðar á verði viðskiptavina Vodafone á Íslandi og viðskiptavina Vodafone í Bretlandi, en þar munar rösklega 150 krónum á mínútu á verðskrá notenda á ferðalagi í Bandaríkjunum.
Vodafone Ísland 2,24 Evrur mínútan, Vodafone Bretland 1,35 Evrur mínútan, hringt innan eða frá BNA.
Þá leitaði ég að dýrustu símtölum landsins. Þar lá beinast við að leita að svokölluð virðisaukandi númerum, 900 númerum. Dýrustu símtölin eru ýmis söfnunarnúmer, en þau hafa það sammerkt að ein tilgreind upphæð er gjaldfærð á símareikning þess síma sem hringt er úr. Geta upphæðir numið frá kr. 1.000 allt að kr. 5.000.
Dýrustu símanúmer sem ég fann sem innheimt eru samkvæmt tímamælingu eru 900 númer með kynlífsspjalli hjá Rauða torginu, en dýrustu símtölin þar samkvæmt verðskrá á vefsíðu þeirra eru kr. 299 á mínútu.
Sammerkt með öllum 900 númera þjónustum er að tilgreint er áður en símtal hefst hvað það kostar. Er það gert samkvæmt 5. mgr. 38. gr. laga um fjarskipti nr. 81/2003:
„Ef símtöl bera yfirgjald skal þjónustuaðili ávallt geta þess í upphafi símtals hver fjárhæð gjaldsins sé. Áskrifandi skal eiga þess kost að læsa fyrir símtöl í númer þar sem tekið er yfirgjald. Nánar skal kveðið á um símtöl og aðra virðisaukandi þjónustu í [tal- og farsímanetum]1)með yfirgjaldi í reglugerð.“
Samkvæmt skilgreiningu 3. gr. laga nr. 81/2003 - Yfirgjald: Gjald fyrir virðisaukandi þjónustu sem er hærra en almennt símtalagjald.
Hér má vitaskuld fara í hártoganir um skilgreiningu á virðisaukandi þjónustu, en ég lít svo á að það sé virðisaukandi þjónusta að sjá um greiðslumiðlun fyrir erlend símafélög, því fæ ég ekki betur séð en að lögum samkvæmt þurfi símafélögin að geta í upphafi hvers símtals í útlöndum hver fjárhæð gjaldsins sé. Það dugi ekki að geta þess einhversstaðar djúpt á heimasíðu, þar sem mínútuverð er gefið upp í Evrum, sem mig grunar að sé ólöglegt, en það er önnur saga.
Að lokum, það var vegna okurs eins og þess sem kemur fram hér að neðan sem Evrópuþingið setti lög sem takmarka verðskrá símafélaga á milli landa innan sambandsins. Ekki hefur verið tekið á þessu gagnvart Bandaríkjunum, en engar líkur eru á því að símafélögin ríði á vaðið með þetta sjálf á meðan skepnan verpir gulleggjum.
kk,
Sigurður Ingi Jónsson